Sonsuz bir karanlığın içinden doğdum.
Işığı gördüm korktum, ağladım.
Zamanla ışıkta yürümeyi öğrendim.
Karanlığı gördüm,korktum.
Gün geldi sonsuz karanlığa uğurladım sevdiklerimi, ağladım.
Yaşamayı öğrendim.
Doğumun hayatın bitmeye başladığı an olduğunu,
Aradaki bölümün ölümden çalınan zamanlar olduğunu öğrendim.
Zamanı öğrendim, yarıştım onunla.
Zamanla yarışılamayacağını,

Zamanla barışılacağını zamanla öğrendim.

İnsanı öğrendim.

Sonra içinde iyiler ve kötüler olduğunu.

Sonra da her insanın içinde iyilik ve kötülük olduğunu.

Sevmeyi öğrendim

Sonra güvenmeyi

Sonrada güvenin sevgiden kalıcı olduğunu

Sevginin,güvenin sağlam zeminine kurulduğunu öğrendim.

İnsan tenini öğrendim.

Sonra tenin altında bir ruh olduğunu öğrendim.

Evreni öğrendim.

Sonra evreni aydınlatmanın yollarını öğrendim.

Sonunda evreni aydınlatabilmek için önce çevreni aydınlatabilmek

Gerektiğini öğrendim.

Ekmeği öğrendim.

Sonra barış için ekmeğin bolca üretilmesi gerektiğini.

Sonra da ekmeği hakça üleşmenin, bolca üretmek kadar

önemli olduğunu öğrendim.

Okumayı öğrendim.

Kendime yazıyı öğrettim sonra

Ve bir süre yazı kendimi öğretti bana.

Gitmeyi öğrendim.

Sonra dayanamayıp dönmeyi.

Daha da sonra kendime rağmen gitmeyi...

Dünyaya tek başına meydan okumayı öğrendim genç yaşta.

Sonra kalabalıklar birlikte yürümek gerektiği fikrine vardım.

Sonra da asıl yürüyüşün kalabalıklara karşı olması gerektiğine vardım.

Düşünmeyi öğrendim.

Sonra kalıplar içinde düşünmeyi..

Sonra sağlıklı düşünmenin kalıpları yıkarak düşünmek olduğunu öğrendim.

Namusun önemini öğrendim evde.

Sonra yoksundan namus beklemenin namussuzluk olduğunu öğrendim.

Gerçek namusun günah elinin altındayken günaha el sürmemek gerektiğini öğrendim.

Gerçeği öğrendim bir gün.

Ve gerçeğin acı olduğunu...

Sonra dozunda acının yemeğe olduğu kadar hayata da "lezzet" kattığını öğrendim.

Her canlının ölümü tadacağını,

Ama sadece bazılarını hayatı tadacağını öğrendim.

Ben dostlarımı ne aklımla ne de kalbimle severim.

Olur ya...

Kalp durur...

Akıl unutur...

Ben dostlarımı ruhumla severim.

O ne durur ne de unutur...

MEVLANA